این تحقیق با هدف طراحی مدلی جهت افزایش تاب‌آوری منابع انسانی در شرایط بحران کرونا در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب و بررسی عوامل مؤثر بر اشتراک‌گذاری اطلاعات مدیران با کارکنان انجام شده است. در بخش کیفی، با مرور ادبیات و بهره‌گیری از روش «فراتر کیب»، عوامل فردی، سازمانی و محیطی مؤثر بر تاب‌آوری شناسایی و طبقه‌بندی شدند. سپس با انجام سه دور دلفی و دریافت نظرات خبرگان، ابعاد نهایی استخراج و مدل مفهومی تدوین گردید. دستاوردهای اصلی شامل شناسایی ۱۷ بُعد تأثیرگذار و ۷ شاخص کتابخانه‌ای تاب‌آوری به‌عنوان راهکارهای توانمندسازی می‌باشد. در بخش کمی، از پرسشنامه محقق‌ساخته و تحلیل مسیر با نرم‌افزار SmartPLS استفاده گردید. مقاله دوم، بر مبنای تئوری انتساب و مدل تعاملی بین شدت بحران و اعتبار سازمان، شرایط اشتراک‌گذاری اطلاعات را بررسی می‌کند. داده‌های مطالعه از ۳۴ دانشگاه در ۱۵ کشور با نمونه‌گیری فرا دو هفته‌ای جمع‌آوری شده و با مدل‌های چند سطحی تحلیل گردیده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که با افزایش شدت بحران و اعتبار سازمان، استفاده از سیستم‌های مدیریت منابع انسانی قوی تشدید شده و عوامل فرهنگی مانند اجتناب از عدم قطعیت و فاصله قدرت نقش تعدیلی در این رابطه دارند. نتایج بهبود ارتباطات و سلامت روان کارکنان در زمان بحران را فراهم می‌کند.

تاب‌آوری منابع انسانی بحران کرونا صنعت نفت مدل مفهومی مدیریت بحران مدیریت منابع انسانی ارزش‌های فرهنگی اشتراک‌گذاری اطلاعات