<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?>
<ArticleSet>
  <Article>
    <Journal>
      <PublisherName>همایش آروین البرز</PublisherName>
      <JournalTitle>ETSJR</JournalTitle>
      <Issn></Issn>
      <Volume>2</Volume>
      <Issue>1</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>18</Day>
      </PubDate>
    </Journal>

    <ArticleTitle>آنالیز سازه و طراحی پلهای بتنی مسلح براساس روش های متداول مدلسازی و تاثیر این روشها بر طراحی نهایی سازه</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>آنالیز سازه و طراحی پلهای بتنی مسلح براساس روش های متداول مدلسازی و تاثیر این روشها بر طراحی نهایی سازه</VernacularTitle>
    <FirstPage>142</FirstPage>
    <LastPage>168</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi">10.22051/jera.2021.31891.2698</ELocationID>
    <Language>FA</Language>

    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>محمود</FirstName>
                <Affiliation>کارشناسی ارشد مهندسی عمران گرایش سازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان</Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>

    <PublicationType></PublicationType>

    <History>
      <PubDate PubStatus="received">
        <Year>2026</Year>
        <Month>05</Month>
        <Day>18</Day>
      </PubDate>
    </History>

    <Abstract>طراحی نوین پل‌های بتنی مسلح غالباً بر پایه آنالیز الاستیک خطی استوار است که رویکردی کارآمد جهت محاسبه دقیق توزیع نیروها در سطح مقطع سازه محسوب می‌گردد. در پروژه‌های زیربنایی، ارزیابی پاسخ سازه به نیروهای وارده عموماً با بهره‌گیری از مدل‌سازی‌های پیشرفته نظیر روش اجزای محدود در فضای سه‌بعدی انجام می‌پذیرد تا توزیع نیروهای داخلی در هر دو امتداد طولی و عرضی با بالاترین سطح دقت ممکن برآورد شود. با توسعه روزافزون نرم‌افزارهای تجاری مبتنی بر روش اجزای محدود، رویکرد مدل‌سازی سه‌بعدی به منظور پیش‌بینی رفتار کلی و یکپارچه پل‌ها به طور چشمگیری مورد توجه مهندسان محاسب قرار گرفته است و فرآیند ایده‌آل‌سازی سازه‌ها را تسهیل نموده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع، مقایسه تحلیلی و تعیین تمایز میان تکنیک‌های مختلف تحلیل سه‌بعدی اجزای محدود در ارزیابی سازه‌ای پل‌های دال بتنی مسلح انجام شده است تا در نهایت رویکردی بهینه برای طراحی معرفی گردد. در این راستا، مدل‌سازی‌های متنوعی بر اساس مشخصات هندسی و مکانیکی پل‌های واقعی و از پیش ساخته شده توسعه یافتند و خروجی‌های تحلیلی آن‌ها با نتایج معتبر حاصل از آزمایش‌های میدانی بر روی سازه‌های حقیقی مورد قیاس و ارزیابی قرار گرفتند تا بهترین تکنیک مدل‌سازی انتخاب گردد. یافته‌های این پژوهش به روشنی حاکی از آن است که برآیند نیروهای داخلی توزیع‌شده در سطح مقطع دال و همچنین مقادیر نهایی طراحی آرماتورهای پل، اختلاف بسیار ناچیز و قابل‌اغماضی را در میان تکنیک‌های مختلف مدل‌سازی نشان می‌دهند. بر این اساس، انتخاب نوع مدل سازه‌ای تأثیر بنیادینی بر خروجی‌های محاسباتی در فاز طراحی نهایی ندارد؛ لذا در انتخاب مدل بهینه، ضرورت دارد که بر سایر پارامترهای حائز اهمیت نظیر سهولت در ساخت مدل، قابلیت صحت‌سنجی آسان، سادگی کاربرد عملی و قابلیت اعتماد نتایج تمرکز نمود که می‌توانند روند طراحی مهندسی را به میزان قابل‌توجهی بهبود بخشند. افزون بر این، ارزیابی‌ها نشان‌دهنده خلأ ملموس و فقدان دستورالعمل‌های مدون در زمینه پروسه مدل‌سازی پل‌های دال بتنی مسلح است. تدوین یک راهنمای جامع و استاندارد در این حوزه می‌تواند ضمن ارتقای دقت طراحی و کمک شایان به مهندسان طراح، بستر مناسبی را برای یکپارچه‌سازی و تجاری‌سازی این فرآیندهای تحلیلی فراهم آورد.</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">طراحی نوین پل‌های بتنی مسلح غالباً بر پایه آنالیز الاستیک خطی استوار است که رویکردی کارآمد جهت محاسبه دقیق توزیع نیروها در سطح مقطع سازه محسوب می‌گردد. در پروژه‌های زیربنایی، ارزیابی پاسخ سازه به نیروهای وارده عموماً با بهره‌گیری از مدل‌سازی‌های پیشرفته نظیر روش اجزای محدود در فضای سه‌بعدی انجام می‌پذیرد تا توزیع نیروهای داخلی در هر دو امتداد طولی و عرضی با بالاترین سطح دقت ممکن برآورد شود. با توسعه روزافزون نرم‌افزارهای تجاری مبتنی بر روش اجزای محدود، رویکرد مدل‌سازی سه‌بعدی به منظور پیش‌بینی رفتار کلی و یکپارچه پل‌ها به طور چشمگیری مورد توجه مهندسان محاسب قرار گرفته است و فرآیند ایده‌آل‌سازی سازه‌ها را تسهیل نموده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع، مقایسه تحلیلی و تعیین تمایز میان تکنیک‌های مختلف تحلیل سه‌بعدی اجزای محدود در ارزیابی سازه‌ای پل‌های دال بتنی مسلح انجام شده است تا در نهایت رویکردی بهینه برای طراحی معرفی گردد. در این راستا، مدل‌سازی‌های متنوعی بر اساس مشخصات هندسی و مکانیکی پل‌های واقعی و از پیش ساخته شده توسعه یافتند و خروجی‌های تحلیلی آن‌ها با نتایج معتبر حاصل از آزمایش‌های میدانی بر روی سازه‌های حقیقی مورد قیاس و ارزیابی قرار گرفتند تا بهترین تکنیک مدل‌سازی انتخاب گردد. یافته‌های این پژوهش به روشنی حاکی از آن است که برآیند نیروهای داخلی توزیع‌شده در سطح مقطع دال و همچنین مقادیر نهایی طراحی آرماتورهای پل، اختلاف بسیار ناچیز و قابل‌اغماضی را در میان تکنیک‌های مختلف مدل‌سازی نشان می‌دهند. بر این اساس، انتخاب نوع مدل سازه‌ای تأثیر بنیادینی بر خروجی‌های محاسباتی در فاز طراحی نهایی ندارد؛ لذا در انتخاب مدل بهینه، ضرورت دارد که بر سایر پارامترهای حائز اهمیت نظیر سهولت در ساخت مدل، قابلیت صحت‌سنجی آسان، سادگی کاربرد عملی و قابلیت اعتماد نتایج تمرکز نمود که می‌توانند روند طراحی مهندسی را به میزان قابل‌توجهی بهبود بخشند. افزون بر این، ارزیابی‌ها نشان‌دهنده خلأ ملموس و فقدان دستورالعمل‌های مدون در زمینه پروسه مدل‌سازی پل‌های دال بتنی مسلح است. تدوین یک راهنمای جامع و استاندارد در این حوزه می‌تواند ضمن ارتقای دقت طراحی و کمک شایان به مهندسان طراح، بستر مناسبی را برای یکپارچه‌سازی و تجاری‌سازی این فرآیندهای تحلیلی فراهم آورد.</OtherAbstract>

    <ObjectList>
      <Object Type="keyword">
        <Param Name="value">آنالیز سازه، طراحی پل‌ها، سازه بتنی مسلح، روش اجزای محدود، طراحی مدل‌سازی، نرم‌افزار آباکوس.</Param>
      </Object>
    </ObjectList>

    <ArchiveCopySource DocType="pdf">/downloadfilepdf/14475</ArchiveCopySource>
  </Article>
</ArticleSet>
