مدیریت نگهداری و بهسازی روسازی معابر شهری یکی از مهم‌ترین وظایف شهرداری‌ها در راستای حفظ کیفیت زیرساخت‌های حمل‌ونقل، افزایش ایمنی ترافیک و بهبود سطح خدمات شهری محسوب می‌شود. رشد سریع شهرنشینی، افزایش حجم ترافیک و محدودیت منابع مالی مدیریت شهری موجب شده است که استفاده از روش‌های سنتی نگهداری معابر دیگر پاسخگوی نیازهای شهرهای امروزی نباشد. در این میان، سیستم‌های مدیریت روسازی (Pavement Management System: PMS) به عنوان یکی از رویکردهای نوین مدیریت دارایی‌های زیرساختی مطرح شده‌اند که با بهره‌گیری از داده‌های فنی، مدل‌های تحلیلی و فناوری‌های نوین اطلاعاتی، امکان پایش مستمر وضعیت روسازی و برنامه‌ریزی بهینه برای نگهداری و بهسازی معابر شهری را فراهم می‌کنند. هدف اصلی این پژوهش، ارزیابی و تبیین نقش سیستم‌های نوین مدیریت دارایی در بهینه‌سازی مدیریت نگهداری و پایش روسازی معابر شهری در شهرداری‌ها است. در این راستا تلاش شده است با بررسی مبانی نظری مدیریت دارایی‌های زیرساختی، تحلیل نقش سیستم‌های مدیریت روسازی و بررسی کاربرد فناوری‌های نوین در مدیریت زیرساخت‌های شهری، چارچوبی تحلیلی برای ارتقای کارایی مدیریت روسازی معابر ارائه شود. روش تحقیق در این پژوهش به صورت مروری ـ تحلیلی بوده و با مطالعه و بررسی منابع علمی مرتبط با حوزه مدیریت روسازی، مدیریت دارایی‌های زیرساختی، تحلیل هزینه چرخه عمر و فناوری‌های نوین مورد استفاده در مدیریت شهری انجام شده است. همچنین در این پژوهش تلاش شده است با تحلیل نتایج مطالعات پیشین، مهم‌ترین عوامل مؤثر بر بهبود مدیریت نگهداری روسازی معابر شهری شناسایی و مورد بررسی قرار گیرد. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که استفاده از سیستم‌های مدیریت روسازی مبتنی بر داده می‌تواند نقش مؤثری در بهبود فرآیند تصمیم‌گیری مدیریتی، اولویت‌بندی پروژه‌های تعمیر و نگهداری و تخصیص بهینه منابع مالی در شهرداری‌ها ایفا کند. همچنین تلفیق این سیستم‌ها با فناوری‌هایی نظیر سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی، مدل‌سازی اطلاعات ساختمان و اینترنت اشیا می‌تواند دقت پایش وضعیت روسازی و کارایی مدیریت زیرساخت‌های شهری را به طور قابل توجهی افزایش دهد.

مدیریت روسازی معابر شهری سیستم مدیریت روسازی (PMS) مدیریت دارایی‌های زیرساختی تحلیل هزینه چرخه عمر فناوری‌های نوین شهری